Wetenschap 4 bezoekt college van Ionica Smeets

Theatercollege

Op maandag 21 September 2015 zijn we met de 4e klas wetenschappers naar Amsterdam geweest om een college te volgen van Ionica Smeets in het De La Mar theater. Na een treinreis van een uur kwamen we aan in Amsterdam waar we vervolgens stuitten op de trams die niet reden richting het Leidseplein omdat er een ongeluk gebeurd was.

Uiteindelijk kwamen we aan op het Leidseplein aan waar we losgelaten werden om iets te eten en allemaal weer braaf om 19:45 bij de ingang van het theater te zijn. Aangezien we allemaal keurige, voorbeeldige leerlingen zijn is dat ook goed gekomen.

Tijdens de eerste helft van de voorstelling heeft Ionica ons meegenomen in de wondere wereld van wiskunde vraagstellingen, raadsels en paradoxen. Zo kwamen er verschillende paradoxen voorbij zoals de Simpson paradox (en nee, het heeft niks met Homer Simpson te maken). Deze paradox legt uit dat wanneer je 2 verschillende tabellen hebt met bijvoorbeeld beide lineair stijgende resultaten, dat de conclusie toch negatief kan zijn.

Dit legde ze uit aan de hand van een aanklacht die vrouwelijke studenten op een Amerikaanse universiteit hadden ingediend bij de directie. De vrouwelijke studenten waren van mening dat er sprake was van discriminatie bij de aanmeldingen. Er zouden namelijk meer mannen op de universiteit zitten dan vrouwen. Van de top 8 studies waren bij 6 van de 8 studies meer vrouwen aangenomen dan mannen. Dit is dus in strijd met het uiteindelijke resultaat. Het addertje onder het gras is dat voor de rest van de studies zich vooral mannen aangemeld hadden en er dus veel meer mannen aangenomen werden dan mannen.

Ionica vertelde over haar blog en de twee boeken die ze heeft geschreven: ‘Het exacte verhaal’ en ‘Ik was altijd slecht in wiskunde’ (geen autobiografie) met Jeanine Daems. Er was een optie om die te kopen tijdens de pauze.

Na de pauze begon, hoe kan het ook anders, de tweede helft. Er was ruimte voor het publiek om hun wiskundige vragen te stellen en hopelijk een antwoord krijgen. Ook in waagde de gok en stelde de vraag: “Wat is er precies zo slecht aan de rekentoets en wat moet eraan verbeterd worden?” Hierop kreeg ik echter geen heel helder antwoord. Haar conclusie was; ik ben geen wiskunde docente maar wat ik zelf heel erg merkte bij het maken van de toets is dat het vooral gericht is op begrijpend lezen en minder op de vaardigheid om te kunnen rekenen.

Na afloop was er de mogelijkheid om de eventueel aangeschafte boeken te laten signeren maar dat was voor ons niet weggelegd. Wij vervolgden onze weg richting Amsterdam Centraal (dit keer wel per tram!) en vanuit daar weer terug naar het oude vertrouwde 010! Al met al een zeer geslaagd avondje in Amsterdam.

Fleur van Wijk
Havo 4